آمپریسم

به معنای « مذهب اصالت تجربه » است. آمریسم بر پایه عقیده ها و اعتقاداتی که بر تجربه، آزمایش، مشاهده و درک عینی و قابل لمس « حس » استوار می باشد.
هرا کلیتوس (484 تا 544 قبل از میلاد مسیح)، فیلسوف یونانی معتقد بود انسان می تواند براساس محسوسات، تجربه و قوه ی تعقل دورنمای صحیحی از جهان بدست آورد. معقولات هنگامی صحیح است که با واقعیات خارجی مطابقت داشته باشد. دموکریت (370 تا 460 قبل از میلاد مسیح)، از طرفداران علت و معلول قضایا و تجربه که به مدرکات و محسوسات اهمیت بسیار می داد. جان لاک ( 1632 تا 1704 میلادی)، فیلسوف انگلیسی در اثری به نام درباره ادراک انسان به آن معتقد است که شناخت آدمی بر تجربه و احساس و تفکر قرار دارد. از پیروان اصالت تجربه می توان دیوید هیوم (1711 تا 1776 میلادی)، انگلیسی نمایانگر اوج اصالت تجربه کلاسیک بریتانیا نام برد و اولین اصالت تجربه در قرن 19 میلادی در نهضت اصالت فایده با جرمی بنتام انگلیسی آغاز می گردد. آمریسم مربوط به اهل امور واقع است و اکثرا سعی بر آن دارد تا از راه جزء به کل رهنمود گردد و به عبارت دیگر از کاربرد روش استقرائی سود می جوید.
آمپریسم به دو روش و اصول عمل می نماید:

1.    آمپریسم عملی (Empiricism Patriqne): آمریسم عملی که بر آزمایش و وارسی عملی مشاهدات و واقعیات بدون توجه خاص به فرضیه های پیش بینی شده ی قبلی می باشد.
2.    آمپریسم استنباطی (Empiricism Induvice ): آمپریسم استنباطی که بر مبنای آزمایش از طریق اعلام فرضیه و درک امور بدین صورت که اصالت تجربه اساسی موجود است و زمانی به پایان می رسد که فرضیه جدید به صورت عملی و تجربی پایان مورد اول را عنوان نموده باشد. به عبارت دیگر فرضیه هایی که ممکن است در طی تجربه های آینده، تغییر یابد و کاملتر شود.

[+] آمپریسم در ویکی پدیا

۱ دیدگاه »

  1. Amir گفت

    جالب بود .

RSS feed for comments on this post · آدرس دنبالک

یک نظر بنویسید