به معنای راه و روش های تصمیم گیری در عرصه روابط بین المللی و سیاست خارجی می باشد. در این روند و جریان تصمیم گیری، تصمیم گیرنده گان راهها و امکانات گوناگونی را در پیش روی خود دارند. لذا تحلیل گر سیاسی باید با توجه به راههای مختلف بررسی شده و اطلاعات قابل دسترس بهترین راه ممکن را برای سیاست خارجی خود اتخاذ نماید. هر عملی واکنش خاص خود را می طلبد در نتیجه محقق یا بازیگران علوم سیاسی روابط بین الملل باید با ارزیابی صحیح بهترین راه را برای به حداکثر رساندن قدرت و منافع ملی بهره گیرند.
در نتیجه بهترین راه که در بردارنده ی ریسک کمتری است انتخاب نماید. آلترناتیو را می توان نوعی از واکنش استراتژی فرض نمود.
آتوسا گفت
چه پشملی دارم هااااااااااااااا! پس چرا نمی آپی اینجا رو؟ هاننننننننننننننننننننن؟
افرا گفت
کار جالبیه سینا جان .
ولی برخی از اون مفاهیم بیشتر از اینکه سیاسی باشن اعتقادی هستن .
به هر حال برام جالبه که پسر جوونی به سن و سال تو ، درگیر این حرف هاست .
پیروز باشی نوه جان .